Wat hebben Drafi (met een "F" met dank aan Maurice) Deutscher, Max Woiski jr, Trea Dobs, Q65, Johan Cruijff en last but not least the Beatles gemeen? Ze kwamen allemaal voorbij in de Commerce in Kruisland gistermiddag tijdens de muziekkwis georganiseerd door Crossroads.
Het was een tip van de 60uur recordtapper Edwin zelf in de voorbereidingen naar de reunie van Klaver Vier tijdens één van de vergaderbijeenkomsten in de Commerce. "Iets voor jullie zo'n muziekkwis? Duurt nog even hoor, het is 22 januari". Mark K en ik hadden meteen al zoiets van: dat kunnen we dan misschien wel eens doen. De naam van het team: Klaver 4.
Dus na wat inventariseren onder het reuniecomitee kwamen we tot ons kwisteam: Bertje, Mark, Maurice en ik zei de gek. Aanvankelijk had ik een soort WI-achtig spel in mijn hoofd, geen idee wat het zou worden maar daar waren we snel achter. Meerdere categorieen, vragenlijsten op verschillende kantjes die tijdens de kwis, die een uur of 4 en een half zou duren, door elkaar ingevuld moesten worden. Veelal gesptist op muzikale wetenswaardigheden en dan nog met namen over gebeurtenissen over en met popsterren uit de 60's. Ga er maar aan staan. Gelukkig hadden we wat muzikale kenniservaring in de club, maar het was toch vrij pittig. En, eerlijk is eerlijk, er zaten vragen bij die mij ver boven mijn pet gingen. Gelukkig vulden we elkaar wel aardig aan.
Het was een lange zit maar het resultaat mag er zijn; we zijn niet ontevreden met onze 6e plaats, van de in totaal 21 deelnemende teams. Volgende keer weer? Daar moeten we nog eens goed over nadenken. Een 60's en/of Beatles-specialist zouden we nog goed kunnen gebruiken. Door de categorie 80's vlogen we als een speer.
Mon
19
Dec
2011
There are no translations available.
Geelhoed buikt...
Ja mensen, zo heb je 't erover op je site en zo is de pret al weer voorbij. Nou blijven de rubrieken van Geelhoed schrijft en de update van deze site wat achter op het schema van enkele jaren geleden, maar hier moeten we ook op deze site even stil bij blijven staan. Wat een spektakel afgelopen weekend in Kruisland. De maandenlange voorbereidingen zijn niet voor niets geweest. De reunie van oud-medewerkers van Stadsomroep Klaver Vier was heel geslaagd.
Vrijdagavond was er volop aandacht voor het Nederlands Product. Het werd ook allemaal live uitgezonden. Anita en Ed waren bereid om nog een keer de speciale Klaver Vier Versie te laten horen van hun grootste eerste hit: A La Vie La Mort.
Zaterdagavond hadden velen de weg naar de Commerce gevonden die in de gloriedagen van Stadsomroep Klaver Vier, en ik mag rustig de gloriedagen van de Steenbergse Lokale Radio zegeen, nog cafe Jo Wezenbeek heette. Lotenverkoop, met de kerstman op de foto, kerstwensen, spijkerslaan en last but not least het Rad van Avontuur deden de rest.
Zondag de Wreldrecordpoging Bierbuik Beschilderen door Carina Nuijten. Maar liefst 107 keer beschilderde ze een buik van een van de enthousiaste deelnemers. Ook kwamen veel gasten op uitnodiging van de speciaal voor deze gelegenheid samengestelde redactie van Stadsmatinee hun verhaal vertellen. Politiek en Sport wisselden elkaar naadloos af want de heren van Sportlight waren ook weer in topvorm met zelfs live-verslag vanuit het NAC-stadion.
Heel misschien, bij voldoende inspiratie is het een optie om er over 20 jaar eens over na te gaan denken om opnieuw met de SLOS om tafel te gaan zitten om e.e.a. nog eens te herhalen. Wel te hopen dat die imitatie Elvis van zaterdagavond kan, anders gaat het feest niet door natuurlijk...
Fri
04
Nov
2011
There are no translations available.
Geelhoed promt...
Aan sommige leveranciers op je werk heb je wel iets. Nee, beter gesteld: aan enkele. Ze zijn en worden steeds zeldzamer. Maar gisteravond hadden we dan toch weer eens een uitnodiging te pakken. En wat voor één. The Night of the Proms in Antwerpen. Met een hapje en een drankje in de lounge/Vip-bar. Met kopstukken zoals Mick Hucknall, Angie Stone, Seal, de Diva's en een komisch bedoeld duo achter de ouderwetse draaitafels die zich Discobaar a Moeder noemde. Even wennen, die laatste, maar de interactie tussen fragmenten van ouwe hits die moeiteloos overgenomen werden door het orkest was wel verrassend te noemen.
Seal was wat mij betreft de grote winnaar van het gebeuren. Voor de pauze met Kiss from a Rose uit de film Batman, na de pauze kwam het dak van het sportpaleis voorzichtig omhoog met Papa was a Rolling Stone wat overging in Killer. Swingen in optima forma.
Hieronder enkele sfeerimpressies van deze geslaagde avond.